Bir evin metrekaresi tapuda yazandan ibaret değildir; asıl mesele o metrekarenin ne kadarının kullanılabilir olduğudur. Ortalama bir salonda duvar diplerindeki ve köşelerdeki 1,5–2 m² arası alan çoğu zaman ne oturma ne depolama ne de geçiş amacıyla kullanılır. Bu ölü bölgeleri değerlendirmek, yeni mobilya almaktan daha ucuz ve çoğu zaman daha etkili bir müdahaledir. Aşağıdaki yöntem, köşeyi rastgele doldurmak yerine ölçüp sınıflandırarak bir köşe dekorasyon fikri geliştirmeye dayanıyor.
Bir köşeye ne koyacağınıza karar vermeden önce dört sayıyı not edin: köşeye en yakın geçiş hattına olan mesafe, gün içinde aldığı doğrudan güneş süresi, en yakın prizin uzaklığı ve tavan yüksekliği. Bu dört veri, seçeneklerin çoğunu daha başta eler.
| Veri | Eşik değer | Uygun çözüm |
|---|---|---|
| Geçiş hattına mesafe | 60 cm'den az | Sadece duvara asılı raf veya dar konsol; yer objesi koymayın |
| Günlük doğrudan ışık | 4 saatten fazla | Sukulent, zeytin, kaktüs, begonvil |
| Günlük doğrudan ışık | 1–3 saat / dolaylı | Sansevieria, zamioculcas, pothos, yayınbalığı bitkisi |
| Prize mesafe | 2 m'den uzak | Şarjlı masa lambası veya mumluk; uzatma kablosu çekmeyin |
| Tavan yüksekliği | 2,7 m üzeri | Dikey vurgulu: uzun bitki, boydan lambader, üst üste raf |