Ev Dekorasyon Rehberi

Ev Köşelerini Dekoratif Aksesuar ve Bitkilere Ayırma

Bir evin metrekaresi tapuda yazandan ibaret değildir; asıl mesele o metrekarenin ne kadarının kullanılabilir olduğudur. Ortalama bir salonda duvar diplerindeki ve köşelerdeki 1,5–2 m² arası alan çoğu zaman ne oturma ne depolama ne de geçiş amacıyla kullanılır. Bu ölü bölgeleri değerlendirmek, yeni mobilya almaktan daha ucuz ve çoğu zaman daha etkili bir müdahaledir. Aşağıdaki yöntem, köşeyi rastgele doldurmak yerine ölçüp sınıflandırarak bir köşe dekorasyon fikri geliştirmeye dayanıyor.

Köşeyi Doldurmadan Önce Ölçülecek Dört Veri

Bir köşeye ne koyacağınıza karar vermeden önce dört sayıyı not edin: köşeye en yakın geçiş hattına olan mesafe, gün içinde aldığı doğrudan güneş süresi, en yakın prizin uzaklığı ve tavan yüksekliği. Bu dört veri, seçeneklerin çoğunu daha başta eler.

VeriEşik değerUygun çözüm
Geçiş hattına mesafe60 cm'den azSadece duvara asılı raf veya dar konsol; yer objesi koymayın
Günlük doğrudan ışık4 saatten fazlaSukulent, zeytin, kaktüs, begonvil
Günlük doğrudan ışık1–3 saat / dolaylıSansevieria, zamioculcas, pothos, yayınbalığı bitkisi
Prize mesafe2 m'den uzakŞarjlı masa lambası veya mumluk; uzatma kablosu çekmeyin
Tavan yüksekliği2,7 m üzeriDikey vurgulu: uzun bitki, boydan lambader, üst üste raf

Adım Adım Uygulama

  1. Köşeleri tipine göre ayırın. Evdeki her köşeyi üç sınıfa sokun: ölü köşe (hiç kullanılmıyor), geçiş köşesi (yürüme hattında), fonksiyonel köşe (yanında koltuk, yatak veya tezgâh var). Yalnızca ölü köşeler serbest tasarım alanıdır; geçiş köşelerinde yer kotunu boş bırakmak zorundasınız.
  2. Her köşeye tek bir görev verin. Bir köşe aynı anda hem okuma noktası hem bitki köşesi hem de depolama olamaz. Görev listesi kısa: okuma/oturma, bitki grubu, çalışma, depolama, sergileme. Tek görevli köşeler görsel olarak daha sakin, kullanımda daha verimlidir.
  3. Üçgen kuralıyla yerleşim yapın. Köşeye üç obje koyacaksanız yükseklikleri kabaca 3:2:1 oranında olsun; örneğin 140 cm bitki, 90 cm sehpa üzerinde 45 cm vazo, yerde 30 cm sepet. Eşit yükseklikte üç obje köşeyi tekdüze, ikisi ise boş gösterir. Objelerin tabanları hayali bir üçgen oluştursun, tek sıra dizilmesin.
  4. Zemini tanımlayın. 80×150 cm civarında küçük bir kilim veya 60 cm çapında yuvarlak bir dokuma, köşeyi odanın geri kalanından ayırır ve "burası bilinçli bir alan" mesajı verir. Halı, perde ve yastık seçiminde uyguladığınız renk mantığını burada da sürdürün: köşe kilimi ana halıdan bir ton koyu olsun.
  5. Işığı ayrı katman olarak ekleyin. Tavan aydınlatması köşeleri neredeyse hiç aydınlatmaz; ışık şiddeti mesafenin karesiyle azaldığı için köşede 2 metre uzaktakine göre çok daha karanlık bir bölge oluşur. 2700–3000 K sıcaklıkta bir lambader veya duvar apliği ekleyin. Aydınlatmayla atmosfer kurma mantığının en verimli uygulandığı yer tam da bu ölü bölgelerdir.
  6. Bitkiyi türe değil bakım bütçesine göre seçin. Haftada 10 dakikadan fazla ilgilenemeyecekseniz zamioculcas veya sansevieria; her gün bir bakış atabiliyorsanız fikus, areka, yılan sarmaşığı. Üç saksılık bir grupta saksı çaplarını 30–22–16 cm gibi farklılaştırın, malzemeyi (terrakota veya rattan sepet) ortaklaştırın. Doğal malzemelerle dekor prensibi burada da geçerli: aynı doku, farklı ölçü.
  7. Dikey boşluğu kullanın. Yer alanı 50 cm'den darsa çözüm duvarda: köşe rafı, askılı saksı, uzun ve dar bir merdiven raf. Duvara asılı 3 raflık bir köşe ünitesi yaklaşık 0,15 m² yer kaplarken 1 m'ye yakın sergileme uzunluğu kazandırır.
  8. 48 saat bekleyip yeniden bakın. Yerleşimi tamamladıktan sonra iki gün dokunmayın. Köşenin önünden kaç kez rahatsız olmadan geçtiğinizi, akşam ışığı açtığınızda oranın gerçekten çekici görünüp görünmediğini gözleyin. Gerekirse tek bir objeyi çıkarın; eklemek yerine çıkarmak neredeyse her zaman iyileştirir.

Sık Yapılan Hatalar